Texto en Español al final - Apriete aquí


GRUPO OTIMISMO DE APOIO AO PORTADOR DE HEPATITE
ONG - Registro n°.: 176.655 - RCPJ-RJ - CNPJ: 06.294.240/0001-22
Rio de Janeiro - RJ - Brasil
Tel.: (21) 9973.6832
e-mail: hepato@hepato.com Internet: www.hepato.com

27/08/2007


Da serie: O que pode acontecer aos infectados com hepatite C?

4) Complicações após a cura espontânea ou por medicamentos


No artigo número 3 da serie "O que pode acontecer aos infectados com hepatite C?" falamos detalhadamente sobre o que pode acontecer na historia natural da evolução da doença com aqueles infectados que não conseguem sucesso com o tratamento. Neste artigo explicamos o que está acontecendo com aqueles que conseguiram a cura, seja eliminando o vírus ao realizar o tratamento com interferon e ribavirina ou ainda naqueles 15% que afortunadamente conseguem a eliminação espontânea do vírus nos primeiros seis meses após o contagio.

Diversos estudos apresentados nos últimos meses afirmam que a cura da hepatite C pode ser considerada definitiva. Todos esses estudos acompanharam pacientes tratados que após seis meses do final do tratamento permaneciam negativos. Foi observado que praticamente todos eles continuavam negativos após cinco, seis, sete ou mais anos e, ainda, se observando melhoras significativas em praticamente todos os indicadores utilizados para avaliar a doença.

Mais um estudo, chamado de HENCORE acaba de ser publicado no Journal of Viral Hepatitis do mês de agosto. Neste amplo estudo, realizado em oito centros especializados da Europa incluindo 1.641 pacientes admitidos entre os anos de 1996 e 1997, os quais foram reavaliados entre cinco e sete anos após a entrada no hospital com o objetivo de se observar a evolução de cada um deles.

Os resultados mostram que 93% dos que apresentaram cura espontânea ou que a obtiveram por meio do tratamento permaneciam negativos, o que foi considerado a cura desses pacientes.

Entre os pacientes curados pelo tratamento com interferon e ribavirina foi observado que somente 2,3% desenvolveram complicações hepáticas durante o tempo do estudo. Já entre os não respondedores ao tratamento o percentual dos que evoluíram para complicações no fígado foi de 31%.

Um outro estudo publicado em agosto na World J Gastroenterol relata dados novos sobre os indivíduos que conseguem eliminar o vírus espontaneamente durante os primeiros seis meses após ter acontecido a infecção. A conclusão apresentada pelos autores indica que indivíduos com maior atividade humoral em relação ao vírus da hepatite C eram encontrados em pessoas mais jovens e entre usuários de drogas injetáveis. Relacionam o aumento de esses indivíduos apresentarem maior atividade humoral a provável presença de infecções com as hepatites A e B, as quais poderiam ocasionar uma reação favorável a eliminação do vírus da hepatite C numa reação natural do organismo.

É sem duvida um posicionamento polemico, porém muito interessante desde o ponto de vista cientifico, podendo ser uma nova linha de pesquisas no sentido de se encontrar formas efetivas de prevenção da hepatite C.

Ao realizar analises estatísticas foi observado que a idade em que aconteceu a infecção e um fator importante na progressão da doença para quadros de descompensação e câncer no fígado. Pessoas que se infectaram na fase adulta, acima dos 40 anos de idade, apresentaram os quadros mais acelerados de progressão da doença.

Este artigo foi redigido com comentários e interpretação pessoal de seu autor, tomando como base as seguintes fontes:
P Pradat, HL Tillmann, S Sauleda, and others. Long-term follow-up of the hepatitis C HENCORE cohort: response to therapy and occurrence of liver-related complications. Journal of Viral Hepatitis 14(8): 556-563. August 2007.

Wietzke-Braun P, Manhardt LB, Rosenberger A, Uy A, Ramadori G, Mihm S.Spontaneous elimination of hepatitis C virus infection: A retrospective study on demographic, clinical, and serological correlates. World J Gastroenterol 2007 August;13(31):4224-4229


Carlos Varaldo
Grupo Otimismo






GRUPO OPTIMISMO DE AYUDA AL PORTADOR DE HEPATITIS
ONG - Registro n°.: 176.655 - RCPJ-RJ - CNPJ: 06.294.240/0001-22
Rio de Janeiro - Brasil
Tel. (55.21) - 9973.6832
e-mail: hepato@hepato.com Internet: www.hepato.com
27/08/2007


De la serie: ¿Lo que puede acontecer a los infectados con hepatitis C?

4) Complicaciones después de la cura espontánea o por medicamentos


En el artículo número 3 de la serie "¿Lo que puede acontecer a los infectados con hepatitis C?" hablamos sobre lo que puede acontecer en la historia natural de la evolución de la enfermedad con aquéllos infectados que no consiguen éxito con el tratamiento. En este artículo explicamos lo que está aconteciendo con aquéllos que consiguieron la cura, sea eliminando el virus al realizar el tratamiento con interferón y ribavirina o aún en aquéllos 15% que venturosamente consiguen la eliminación espontánea del virus en los primeros seis meses después del contagio.

Diversos estudios presentados en los últimos meses afirman que la cura de la hepatitis C puede ser considerada definitiva. Todos esos estudios acompañaron pacientes tratados que después de seis meses del final del tratamiento permanecían negativos. Fue observado que prácticamente todos ellos continuaban negativos después de cinco, seis, siete o más años y, aún, se observando mejoras significativas en prácticamente todos los indicadores utilizados para evaluar la enfermedad.

Más un estudio, llamado de HENCORE acaba de ser publicado en el Journal of Viral Hepatitis del mes de agosto. En este amplio estudio, realizado en ocho centros especializados de Europa incluyendo 1.641 pacientes admitidos entre los años de 1996 y 1997, quiénes fueron reevaluados entre cinco y siete años después de la entrada en el hospital con el objetivo de observarse la evolución de cada uno de ellos.

Los resultados muestran que 93% de los que presentaron cura espontánea o que la obtuvieron por medio del tratamiento permanecían negativos, lo que fue considerado la cura de esos pacientes.

Entre los pacientes curados por el tratamiento con interferón y ribavirina fue observado que solamente 2,3% desarrollaron complicaciones hepáticas durante el tiempo del estudio. Ya entre los no respondedores al tratamiento el porcentual de los que evolucionaron para complicaciones en el hígado fue del 31%.

Un otro estudio publicado en agosto en la World J Gastroenterol relata datos nuevos sobre los individuos que consiguen eliminar el virus espontáneamente durante los primeros seis meses después de haber acontecido la infección. La conclusión presentada por los autores indica que individuos con mayor actividad humoral con relación al virus de la hepatitis C eran encontrados en personas más jóvenes y entre usuarios de drogas inyectables. Relacionan el aumento de que esos individuos presenten mayor actividad humoral a la probable presencia de infecciones con las hepatitis A y B, las cuales podrían ocasionar una reacción favorable a la eliminación del virus de la hepatitis C en una reacción natural del organismo.

Es sin duda un posicionamiento polémico, sin embargo muy interesante desde el punto de vista científico, pudiendo ser una nueva línea de pesquisas en el sentido de encontrarse formas efectivas de prevención de la hepatitis C.

Al realizar analices estadísticas fue observado que la edad en la que aconteció la infección es un factor importante en la progresión de la enfermedad para cuadros de descompensación y cáncer en el hígado. Personas que se infectaron en la fase adulta, arriba de los 40 años de edad, presentaron los cuadros más acelerados de progresión de la enfermedad.

Este artículo fue redactado con comentarios e interpretación personal de su autor, tomando como base las siguientes fuentes:
P Pradat, HL Tillmann, S Sauleda, and others. Long-term follow-up of the hepatitis C HENCORE cohort: response to therapy and occurrence of liver-related complications. Journal of Viral Hepatitis 14(8): 556-563. August 2007.

Wietzke-Braun P, Manhardt LB, Rosenberger A, Uy A, Ramadori G, Mihm S.Spontaneous elimination of hepatitis C virus infection: A retrospective study on demographic, clinical, and serological correlates. World J Gastroenterol 2007 August;13(31):4224-4229


Carlos Varaldo
Grupo Optimismo







Last updated 25.8.2007